Bu kısa hikayenin fikri uzun zamandır aklımdaydı ama bir türlü bir araya getiremiyordum. İtiraf etmeliyim başlamak için yapay zeka desteği aldım. Ama tabii ki hem fikirlerin tümü hem de son üründeki ifadelerin tamamı bana ait. Eşim de gözden geçirdi ve düzeltmeler yaptı. Koşu ve bilim kurguyu bir araya getiren kısa hikayeler yazma fikri hep aklımdaydı, bakalım bu şekilde başlayalım, gerisi gelecek mi?

Asfalt yolun yüzeyi, zamanın içinden akarak sonsuzluğa karışıyormuşçasına ayaklarının altında akıyordu. Nabzı, derinlerden gelen bir davul sesi gibi göğsünde yankılanıyor, nefesiyse zihninde uğuldayan bir rüzgâr gibi duyuluyordu. Bunlar hep tanıdıktı ama olmasını beklemesine karşın hissedemediği tek şey vardı; yorgunluk. Bacakları kendi iradesinden bağımsız, kusursuz bir makinenin parçaları gibi hareket ediyordu. Bu özgürlük hissi, içinde gizli bir endişeyi de taşıyordu.

Aklına, onunla ilk karşılaşmaları geldi. Doktor Martin, gözlerden uzak, küçük bir klinikte çalışıyordu. Resmi sağlık kayıtlarında adına rastlamak mümkün değildi. Sporcular arasında fısıltıyla söylenen, karanlık bir efsane gibiydi o. Gizli deneylerin adamıydı. Bir zamanlar başarılı bir nörobilim uzmanıydı ama etik dışı araştırmaları nedeniyle kariyeri paramparça olmuştu. Şimdilerde çaresiz sporcular için son çare olarak vazgeçilmez bir isim haline gelmişti.

…

Yazının devamı… Yazının devamı…